سرمقاله| روایت یک «خالیفروشی» در Technolife
ماجرا ساده است.
یک خرید انجام شد.
پول نقد پرداخت شد.
فاکتور فروش صادر شد.
زمان تحویل هم مشخص بود: یک روز بعد.
اما اکنون بیش از ۱۴ روز گذشته و کالا هنوز تحویل داده نشده است.
پاسخی که داده شده نیز عجیبتر از خود تأخیر است:
«کالا موجود نیست و امکان تأمین آن را نداریم.»
این پاسخ یک سؤال جدی ایجاد میکند:
اگر کالا موجود نبوده، چرا فاکتور فروش صادر شده و پول دریافت شده است؟
در هر بازار حرفهای، فروش کالا بدون موجودی واقعی یک خط قرمز است. وقتی فروشنده فاکتور صادر میکند و پول مشتری را میگیرد، در واقع اعلام میکند که کالا قابل تحویل است. در غیر این صورت، این رفتار چیزی نیست جز فروش تعهدی که پشت آن کالای واقعی وجود ندارد.
تجربهای که برای من در خرید از Technolife رخ داده، دقیقاً همین پرسش را مطرح میکند:
آیا در برخی فروشگاههای آنلاین، کالاهایی فروخته میشوند که اساساً موجود نیستند؟
در شرایطی که ارزش پول در اقتصاد ایران هر روز تغییر میکند، نگهداشتن پول مشتری برای روزها یا هفتهها بدون تحویل کالا، تنها یک تأخیر ساده نیست؛ بازی با اعتماد مصرفکننده است.
بازار آنلاین بر پایه یک اصل شکل گرفته است: اعتماد.
اگر مشتری پس از پرداخت پول و دریافت فاکتور هنوز مطمئن نباشد کالایی که خریده واقعاً وجود دارد، آن بازار دیر یا زود با بحران اعتماد مواجه خواهد شد.
اکنون پرسش روشن است:
چرا کالایی که «موجود نیست»، فروخته میشود؟
و چرا پس از دریافت پول، تازه به مشتری گفته میشود امکان تأمین وجود ندارد؟
این رسانه آمادگی دارد اسناد مربوط به فاکتور فروش و پرداخت وجه را منتشر کند و همچنین پاسخ رسمی شرکت Technolife را نیز بدون هیچ تغییری در اختیار مخاطبان قرار دهد.
زیرا در نهایت، مسئله فقط یک خرید نیست؛
مسئله اعتماد مردم به بازار آنلاین است.
محمد ابراهیمی
عضو شورای سردبیری






